كهيعص، ذِكر رَحمُة رَبّك عُبدُه زَكرَیا

در تفسير برهان از اکمل الدین صدوق نقل شده که سعدبن‏عبدا..قمی محضر حضرت امام حسن عسگری (ع) رسيد، خواست مسائلی را از آن حضرت سوال کند، امام فرمود : از نور چشمم ـ مهدی (عج) ـ  بپرس. سعد گفت: از ایشان پرسيدم: یابن رسول ا.. (ص) از تأویل « كهيعص »  باخبرم فرما. ایشان فرمودند: این حروف از اخبار غیبی است که خداوند بنده اش زکریا را بر آن واقف کرد؛ سپس بر محمد (ص) حکایت فرمود؛ بدين بيان که زکریا از خداوند خواست که نامهای پنج تن را به او بياموزد، جبرئيل آمد و تعلیمش داد. زکریا هر وقت نام «محمد، علی، فاطمه و حسن»(عليهم‏السلام) را ياد می کرد غصه اش برطرف می شد ولی همینکه نام « حسین(ع) » را ياد می کرد، بغض گلویش را می فشرد و دلش می لرزید. از خداوند دلیل این امر را پرسيد؛ خداوند ماجرای کربلا را برایش شرح داد و فرمود : در « كهيعص » كاف، كربلاست؛ هاء،هلاکت و شهادت عترت رسول ا.. (ص)؛ ياء، یزید(لع) که قاتل حسین است؛ عين، عطش و صاد، صبر ايشان مي باشد.